Eén keer ophemelen is genoeg

Naar aanleiding van het overlijden van Martin Schöder, luchtvaartpionier en oprichter van Martinair, stond er een uitgebreid artikel over hem in onze lokale krant. Terecht, want hij heeft veel betekend voor Nederland.

Maar het is toch niet nodig om bepaalde zaken twee keer te vermelden? Eén keer lijkt me wel genoeg.

Of  heeft er iemand op de redactie zitten slapen?

"Statelijke actor". WTF?!

 Als particuliere actor trof mij de causaliteit tussen het repetitief uiten van de term "statelijke actor" door de anchor van een actualiteitenprogramma, de dato 2 oktober j.l., en het schrijven van de bewindsman van Justitie en Veiligheid aan onze volksvertegenwoordiging, dit in connectie met een hack van functionele gegevens opgeslagen op de computers van de Hermandad. 

En nu in gewoon Nederlands: Gisteren gebruikte Mariëlle Tweebeeke in Nieuwsuur telkens de term "statelijke actor" bij het item over de hack van politiegegevens. Deze term kwam kennelijk uit de brief van minister Van Weel aan de Tweede Kamer. 

In mijn Van Dale is "statelijke actor" niet te vinden. Begrijpelijk, want er zijn prima alternatieven, zoals "ander land", "buitenlandse mogelijkheid", etc.

Kan de ambtenaar, die dit soort gezwollen taal gebruikt, niet overgedragen worden aan de Taalpolitie?  

Wonderbare vermenigvuldiging

 

Deze advertentie stond gisteren in de NRC. De tekst "Ruime capaciteit van 1.1 liter ofwel 8-10 kg ijsblokjes" suggereert dat die equivalent zouden zijn. Dus: als je die 8 kg blokjes weer laat smelten, levert dat 8 liter water op. Wonderbare vermenigvuldiging!

Als je naar de website gaat, blijkt dat het toch wat anders zit. Voor die 8 kg moet je het reservoir telkens opnieuw vullen. Dat lijkt er meer op.

Fietsen op Texel onveilig?

Soms staat er gewoon lariekoek in de krant. Nee, ik heb het niet over nepnieuws of complottheorieën, maar over een serieus bedoeld bericht. 

Zo'n onzinbericht stond gisteren in onze krant: het ging over onveilig fietsen. Daarin werd het aantal fietsongelukken per gemeente gerelateerd aan het aantal inwoners.

In het lijstje stond Texel op de 3e plaats, enigszins tot verrassing van een zogenaamde deskundige. Die speculeert dat het wel eens aan dagjesmensen zou kunnen liggen. Deze deskundige heeft kennelijk geen idee wat het toerisme op Texel allemaal inhoudt.

Er gaan naar schatting een miljoen mensen per jaar naar Texel, goed voor vier miljoen overnachtingen. Het aantal bedden dat beschikbaar is, is ongeveer 45.000, op een inwoneraantal van ca. 13.500. En er komen inderdaad ook wat dagjesmensen. Op de veerpont hebben zeer veel auto's fietsendragers achterop. 

En bij de jachthaven in Oudeschild is een grote fietsenverhuur, evenals op zeer vele andere plaatsen. Er zijn duizenden fietsen te huur.

Dus ja, er wordt zeer veel gefietst op Texel, vaak op de 140 km fietspaden. Maar al dat fietsen moet je relateren aan het aantal personen op het eiland, inclusief toeristen, en dus niet aan het aantal vaste inwoners. Als je dat doet, ontstaat er een heel ander beeld. Is het fietsen op Texel onveilig? Niet als je naar het complete plaatje kijkt.

Dit hadden de journalisten toch ook kunnen bedenken?

Antiques Roadshow

 

Dit is een stukje uit de NRC van gisteren, zaterdag 25 augustus, Het gaat over een vioolbouwer. Best interessant overigens.

Maar het gaat wat ver om de Antiques Roadshow een Amerikaanse variant van Tussen Kunst en Kitsch te noemen.

In de eerste plaats wordt dit programma al sinds jaar en dag uitgezonden door de BBC, en dat is beslist geen Amerikaanse zender. 

In de tweede plaats is het andersom: Tussen Kunst en Kitsch is de Nederlandse variant van de Antiques Roadshow.

Waar ligt die brug?

Dit is een fragment van het bericht uit onze krant. De beroemde brug waar het hier om gaat is de Glienicker Brücke, die volgens Duitse websites in Potsdam ligt, en niet in Berlijn. Het is een brug over de zuidelijke arm van de Havel tussen de Duitse steden Potsdam en het zuidwesten van Berlijn (stadsdeel Wannsee). Tijdens de Koude Oorlog lag de grens tussen West-Berlijn en de Duitse Democratische Republiek precies op het midden van de brug. 
 

Het opmerkelijke is verder dat de Duitse Democratische Republiek ten westen van de brug lag, en West Berlijn, onder controle van de geallieerden, ten oosten van de brug. Je zou het net andersom verwachten.

De grens lag precies op het midden de brug. Als herinnering aan deze tijd zijn de twee helften van de brug ook vandaag nog in iets verschillende kleuren groen geschilderd. 

Wat is er aan de hand in Baarn?

Dit merkwaardige bericht stond vanochtend in onze lokale krant. Nu had ik me voorgenomen om niet over politiek en aanverwante zaken te schrijven: daar staan de andere media al vol mee.

Maar dit kan ik niet laten passeren. De motivatie van sommige fracties in de gemeenteraad van Baarn komt er ongeveer op neer dat door het ophangen van de Nederlandse vlag in de raadszaal sommige mensen zich misschien buitengesloten kunnen voelen.

Ik begrijp hier niets van. Doorgeschoten en misplaatste overgevoeligheid, naar mijn bescheiden mening. 

Enfin, laat ik het hier maar bij laten.